شیرینگ حرارتی

شیرینگ حرارتی یا روکش های حرارتی جمع شونده، همانگونه که از نامشان پیداست، لوله های پلاستیکی جمع شونده ای هستند که برای عایق کردن سیم ها، کابل ها، شینه ها، اتصالات، و ترمینال ها از آنها استفاده می شود. این روکش ها در برابر فرسودگی، مواد شیمیایی، و تغییرات آب و هوایی مقاومت ایجاد می کنند و عاوه بر آن، جهت تعمیر عایق سیم ها و کابل ها، خوشه بندی، و کد گذاری آنها بر حسب رنگ، مورد استفاده قرار می گیرند. فرآیند نصب شیرینگ حرارتی به این صورت است که شیرینگ حرارتی پیرامون شیئی که قرار است توسط شیرینگ عایق شود قرار می گیرد. سپس با استفاده از منبع حرارتی مناسب (مانند سشوار صنعتی)، در معرض حرارت قرار می گیرد (میزان حرارت مورد نیاز هر نوع شیرینگ حرارتی متفاوت است). تحت این درجه حرارت، شیرینگ حرارتی تنها در محور قطری منقبض می شود و تشکیل یک عایق محکم، کیپ، و امن را برای شیء مورد نظر می دهد. ویژگی جمع شوندگی شیرینگ حرارتی با تحت تشعشع قرار دادن ماده اولیه پلیمری جهت ایجاد پیوندهای کووالانسی بین اتم های آن ایجاد می گردد. این تشعشع، ساختار مولکولی پلاستیک را به گونه ای تغییر می دهد که تحت تاثیر گرما ذوب نمی شود و تنها خاصیت جمع شوندگی پیدا کند. در نتیجه، این فرآیند خاصیتی موسوم به «حافظه پلاستیکی » به پلیمر می دهد، به این معنا که هنگامی که پیوند متقابل («کراس لینک ») در پلیمر ایجاد شده و به قطر بیشتر از قطر اولیه گسترش پیدا می کند، تحت تاثیر میزان مشخصی حرارت به قطر اولیه اش (قطر قبل از تشعشع) باز می گردد. هر نوع شیرینگ حرارتی دارای ضریب جمع شوندگی خاص خود می باشد که به نسبت انقباض شیرینگ حرارتی پس از اعمال حرارت در مقایسه با اندازه منبسط شده آن است.

هر یک از سایزهای شیرینگ حرارتی برای محدوده قطری خاص کابل یا شینه مناسب است. استقرار محکم و کیپ شیرینگ حرارتی روی شیء مورد پوشش پس از جمع شدن کامل روکش، تبادل گرمایی مناسب بین شیء و هوا را ممکن می سازد.